แด่สงครามและวินาศกรรม

งานเขียนเชิงกวีจาก ‘นพพร’ ผู้ห่างหายไปจากวงการน้ำหมึกไประยะหนึ่งเพื่อซุ่มผลิตผลงานศิลปะอย่างต่อเนื่องบนโปสการ์ด เสื้อผ้า และตุ๊กตา แวะชมดูได้ที่หน้าร้าน ‘1000 THANKS’  ตอนนี้เขากลับมาถ่ายทอดรสกวีอีกครั้งบน ‘ARCHAE0 45’  ที่แรก  

แด่สงครามและวินาศกรรม

เหล่ามนุษย์เพื่อนรัก…จงจำไว้เถิดว่า.. ชีวิตและดวงวิญญาณที่เธอเร่งประหัตประหารกันและกัน

แท้จริงแล้วพวกเขาต่างก็คือส่วนหนึ่งของพวกเธอ

เมื่อเธอได้สร้างความเจ็บปวดให้แก่เขา

เธอก็กำลังตอกลิ่มความเจ็บปวดรวดร้าวไว้แก่ดวงใจของเธอด้วยเช่นกัน

แม้ว่าความเจ็บปวดนั้นจะถูกเก็บซ่อนไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดแห่งดวงใจของพวกเธอก็ตาม

…จงรู้ไว้เถิดว่า…เมื่อใดที่เธอประสงค์จะฉีกแขนขาของพวกเขา…

เธอก็กำลังจะฉีกแขนขาของเธอออกด้วยอาวุธชิ้นเดียวกัน

        …ทำไมนะหรือ?…       

ก็เพราะเธอมิได้ถูกสร้างขึ้นมาให้อยู่กันอย่างโดดเดี่ยว

        เธอมิอาจหยัดยืนมีชีวิตอยู่ด้วยการเก็บตัวตามลำพังโดยมิพึ่งพาผู้ใด

        …นั่นแหละ…พระองค์จึงสร้างความรู้สึกเปลี่ยวเหงาอ้างว้างไว้แก่พวกเธอ

…มิใช่เพราะพระองค์จะลงโทษให้เธอตกอยู่กับความทุกข์ระทม

แต่พระองค์ได้มอบมันไว้เพื่อเป็นของขวัญสำหรับนำพาเธอและเขา ให้มาพบและเรียนรู้จักการให้อภัย ความรัก และเมตตา เพื่อแปรเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นเป็นพลังในการเกื้อกูล และช่วยเหลือกันและกัน

…สงบเถิดเพื่อนรัก…ปล่อยมือจากอาวุธ และปลดปล่อยดวงใจออกจากความชิงชังเหล่านั้นเสียเถิด เพราะในอีกไม่ช้าไม่นาน…พวกเธอก็จะได้รับรู้ว่า…

ยังมีความโหดร้ายอีกมากมายที่เหล่ามนุษย์อย่างพวกเธอจะต้องฟันฝ่าไปด้วยกัน

…โอบกอดกันเถิดเพื่อนรัก…

บัดนี้พวกเธอมิเหลือใครที่จะช่วยนำพาพาหนะแห่งดวงใจขับเคลื่อนข้ามพ้นมหาตภัยอันยิ่งใหญ่ซึ่งประสงค์จะพรากร่างกายและดวงวิญญาณของพวกเธอออกจากกันนอกจากพวกเธออีกแล้ว

…รัก…รัก…รัก…จงพร่ำพรรณนาถึงคาถาบทนี้เถิด

แล้วไม่ว่าท่านหรือเราก็จะสามารถเดินทางผ่านคลื่นความโหดร้ายแห่งค่ำคืนนี้ไปได้

…ไปเถิดเพื่อนรัก…นำพาดวงใจของเราก้าวผ่านความอัปยศแห่งยุคสมัยของความเกลียดชังไปด้วยกัน

…ไปเถิดเพื่อนรัก… 

นพพร10 ก.พ. 50